uçları kırık\ vega

bir sen varmışsın ve biri istiyor seni
karanlıkmışsın onun uçları kırık saçları gibi
hemen arkandan o yürür
kanı aktıkça korkusu gözlerinde büyür
bir sen varmışsın ve biri bekliyor seni
dağınıkmışsın onun en yakını, yorganı gibi
her rüyanda gizlice uyur
istemezsen yalnızlığa uyanmaya mecbur
dileğini tutmuş sayar, sonsuzdan geri
yanarken yanakları üşürmüş elleri
ah dönebilsen, bakabilsen geri
unutmuştun, hatırlarsın belki ismini
yağmurlar yağdığında biri geçerken yanından ellerine
tutunur
yağmurlar durduğunda biri kaybolur aniden,bilerek unutulur, unutulur

Mecnun olmak zormuş
Ama ben Leyla’yı savunurum
Nicedir hep derdi söylenir de Mecnunun
Leyla’ya soran olmaz halin nedir?

Er kişi zaten güçlü
Aşktan ölen birini de gören olmadı
Öyleyse kadın kişiye dönelim
Narin zayıf ve gururlu kadına…
Biraz anne biraz yaren
Hep ne olduğunu bilemeyen.

Esra İdik